تشکر سارینایی.......

سلام ...

طبق معمول مامان هزار بار فدات بشه که این قدر باادبی...

بله عزیزم، تشکر کردن رو یاد گرفته ای، اون هم به سبک سارینایی.

روز بعد از جشن تولدت برای ناهار رفتیم خونه مامان جونی شون.بعد از اینکه ناهارت رو خوردی از جات بلند شدی و خطاب به مامان جونی گفتی:

مامان ... مامان.... دَدَ...دَدَ                 ( ترجمه: مامان جونی...مامان جونی...دستت درد نکنه)

یعنی واقعا برای اولین بار بود که این حرکت رو ازت می دیدم و هیچ آموزشی رو هم من یا بابا بهت نداده بودیم. بعد از این حرفت چشم های من و بابا گرد شده بود و باور نمی کردیم.

من که خیلی ذوق کرده بودم و تنها کاری که کردم این بود که بوست کردم و آفرین به خاطر این کارت گفتم، و در دلم باز هم خدا رو  برای هزارمین بار از داشتن چنین دختر باشعوری شکر کردم.

دیگه از اون به بعد در بیشتر مواقع اگه حواست باشه بعد از غذا خوردن از صاحب خانه تشکر می کنی اون هم به سبک سارینایی...

نازنینم ...

اگر تو نبـــودی
مــن بی دلـــیل ترین اتفـــاق زمیـــن بــودم
تو هـــستی
و مـــن محکـــمترین بهـــانه ی خلقت شـــدم...